Knights of the Pearls

Flatcoated retriever kennel, Ludmilla Lammers, Heerhugowaard

Home
Even voorstellen
Laatste nieuws
Rasinfo
Onze Flatcoateds
Pups
Foto's
Training
In memoriam
Literatuur
Links
Contact
Karakter en gedrag Werk Gezondheid Rasstandaard  
         

Gezondheid en verzorging


Volgens de boekjes bereikt de gemiddelde Flatcoat de respectabele leeftijd van zo'n 12 jaar. Er zijn echter aanwijzingen dat de gemiddelde levensverwachting dalende is en dat een gemiddelde leeftijd van circa 9 jaar realistischer is.

Zoals bij veel rassen, komen er ook bij de Flatcoated Retriever incidenteel erfelijke afwijkingen voor. Zo is het ras gevoelig voor heupdysplasie (HD, een door erfelijke factoren en uitwendige invloeden bepaalde ontwikkelingsstoornis van de heupgewrichten), Patella Luxatie (PL, een afwijking aan het kniegewricht waardoor de knieschijf uit het kniegewricht kan schieten, deze afwijking komt bij 23% van de Flatcoated Retrievers voor), PRA / Cataract (afwijkingen aan het oog die blindheid kunnen veroorzaken), epilepsie en kanker.
Tot 2009 weinig bekend binnen dit ras, is de hartspierziekte dilaterende cardiomyopathie (DCM). Omdat wij ons willen inzetten deze dodelijke ziekte niet tot raseigenschap te maken, staat de informatie over DCM bij Flatcoateds gebundeld op een aparte pagina.

Fokdieren worden verplicht onderzocht op heupen, knieen en ogen.




 

Indra, 20 maanden


Hieronder treft u informatie over een gezond gewicht, teken(bestrijding) en de inhoud van een 'verbandtrommel voor de hond' thuis.

 

Gezond gewicht

De gemiddelde Flatcoated teef weegt tussen de 25 en 30 kg, een reu tussen de 30 en 35 kg. Uiteraard is eea afhankelijk van de grootte en conditie. Vergeet daarbij niet dat spieren zwaarder zijn dan vet. Een hond die een minder sportief leven leeft zal dus minder zwaar behoren te wegen dan zijn sportieve kameraad in top-conditie, van hetzelfde formaat!

Als u het optimale gewicht van de hond niet weet, kunt u die beoordelen op de hoeveelheid vet rond de ribbenkast.
Indien de ribben te zien zijn wanneer de hond gewoon recht staat, dan is het dier te mager.
Voor een verdere beoordeling legt u uw handen op de ribbenkast met de duimen op de rug van de hond. Wanneer de ribben makkelijk voelbaar zijn maar niet zichtbaar dan heeft de hond een normaal gewicht. Als u vet voelt tussen de ribben of als de ribben moeilijk voelbaar zijn, is de hond te zwaar. Als u de ribben helemaal niet voelt dan lijdt hij aan vetzucht.

Te dikke honden hebben een grotere kans op suikerziekte, hartproblemen en bewegingsproblemen. De ademhaling kan bemoeilijkt worden en de leverfunktie kan verminderen. Risico’s bij eventuele operaties zijn veel groter. En de weerstand van de hond kan verminderen. Vetzucht kan de levensduur verkorten.


 
 

Ik voer mijn hond met twee handjes,
twee handjes tweemaal daags.
Ik zie een hond, vier pootjes,
daar tussen heel iets zwaars.

Hoe zou dat nu toch komen,
ik begrijp niet hoe dat kan.
Hij krijgt echt nooit iets anders,
behalve ‘s avonds dan.

Dan krijgt hij slechts één koekje,
en ook één van mijn man.
En ‘s morgens een beschuitje,
waar hij niet buiten kan.

Het is echt een traditie, bij heel het gezin bekend.
Ach, één keer per dag, dan wordt hij verwend.
Soms zijn er misverstanden, dan heeft hij al gehad.
En krijgt hij per abuis, nog één, die schat.

Het lopen gaat al moeilijk, maar ja, hij is al vier.
Daarom is het ingekort, ik loop nog een kwartier.
Dat hijgen wat hij altijd doet, hoe zou dat nu toch komen?
Een kennis legde mij laatst uit, “dat zit in de hormonen”.

Mijn dierenarts verklaarde:”geef uitsluitend brokken”.
En u begrijpt bij zo’n sadist ben ik direct vertrokken.
Nu ben ik bij een dierenarts met echt begrip voor leven,
hij heeft mij voor slechts honderd euro dieetvoer meegegeven.

 

 

Teken

Deze kleine spinachtige insecten ter grootte van een speldenkop, hebben bloed nodig om zich te ontwikkelen en voort te planten. Ze wachten in grashalmen of lage bosjes op een passerende gastheer (2- of 4-voeter), waaraan ze zich in het voorbijgaan vastklampen.

14 Procent van de teken in Nederland is besmet met de bacterie die de ziekte van Lyme veroorzaakt en via een beet kan worden overgebracht op mensen.
In Nederland is het risico op de ziekte van Lyme na een tekenbeet tussen 1995 en 2002 verdubbeld.

De belangrijkste risicofactor op besmetting is de tijd die de teek op de huid doorbrengt. De teek moet meestal eerst een paar uur rondkruipen om een geschikte plek te vinden. Eenmaal genesteld begint hij zich vol bloed te zuigen. Dat duurt wel 24 tot 78 uur. Pas tegen het einde ervan worden, als de teek ze bij zich draagt, de ziekmakende bacteriën overgebracht. Als de teek binnen 24 uur wordt verwijderd, bestaat er dus nauwelijks gevaar voor besmetting, maar daarna wordt de kans op Lyme groter.

Teken gaan graag op plaatsen zitten waar de huid zacht, vochtig en warm is. Je kunt ze aantreffen achter de oren in de haren, tussen huidplooien, tussen tenen en vingers, in de knieholte, onder de elastiek van ondergoed of kousen, maar ook op andere plaatsen.
Bij de honden vind ik ze vooral op de kop, rond de oren, hals/voorborst en oksels, maar ook in de lies-streek.

Volgens Wageningse onderzoekers worden 41 procent van de tekenbeten opgelopen in het bos en 31 procent in de eigen tuin. Ook in de duinen zijn veel teken te vinden.

Tekenbeten komen het vaakst voor als het een beetje warm en vochtig is. Bij temperaturen onder de 5-10 graden Celsius zijn ze nauwelijks actief.

De ziekte van Lyme kan leiden tot ernstige aandoeningen van gewrichten en het zenuwstelsel. Chronische ziekte kan echter voorkomen worden door pati
ënten in een vroeg stadium te behandelen met antibiotica.
Als jij of je hond ziek wordt (bijv. koorts, gewrichtspijn of infecties) zonder dat met zekerheid de oorzaak vast gesteld kan worden, herinner je (dieren)arts dan aan de optie Lyme! Tijdig een goede anti-biotica kuur is in dat geval een must!

Het verwijderen:
* Verwijder teken zo snel mogelijk. Als een teek al in de huid vastzit, gebruik dan bijv. een tekenpincet, tekentwister of goede tekenlasso. Niet elk type tekentang werkt even goed, vooral kleine teken en volgezogen teken zijn vaak lastig te verwijderen. Probeer de teek in ieder geval zo dicht mogelijk op de huid (bij de kop) beet te pakken en niet in het lichaam van de teek te knijpen.
* Trek m.b.v. de tekenverwijderaar de teek voorzichtig recht uit de huid. (eventueel met een licht draaiende beweging).
* Irriteer de teek niet met olie, alcohol of vuur e.d., dit verhoogt de kans op besmetting!
* Desinfecteer het bijtwondje na verwijdering van de teek met alcohol 70% of met jodium. De tekentang eveneens desinfecteren.
* Sommige teken zijn besmet met Borrelia Burgdorferi, de bacterie die verantwoordelijk is voor de ziekte van Lyme. Teken kunnen ook nog andere ziekteverwekkers bij zich dragen.
* Hoe sneller verwijderd, hoe kleiner de kans op besmetting. Teken zoeken eerst een goed plekje en moeten hun steeksnuit eerst in de huid brengen. Dit neemt enige tijd in beslag.

Bestrijden:
* Teken kunnen bij honden bestreden worden met gif. Goede bestrijding biedt bijvoorbeeld een Scalibor tekenband (let op: deze banden zijn levensbedreigend giftig voor katten!) en Defendog spray (werking neemt af nav zwemmen!). Beiden scheiden een middel af dat de teken verlamt, waardoor ze zich niet kunnen vastzuigen, danwel binnen 48 uur los laten.
Klik hier voor een overzicht van alle huidige middelen, werkzame stoffen en beschermingsduur.
* Goed werkzaam is ook het biologisch afbreekbare, tekenwerende middel van Hagopur, geschikt voor mens en dier. Dit is geen gif en dood de teken dus niet! Het beoogt de gastheer minder aantrekkelijk te maken. Onderzoeken naar de werkzaamheid van deze spray zijn positief en ook mijn persoonlijke ervaring is de afgelopen jaren positief.
* Draag tijdens wandelingen lange mouwen en hoge schoenen of doe je broekspijpen in je sokken.
* Controleer - ondanks bestrijdingsmiddelen - je hond aan het eind van
élke dag zorgvuldig op teken, zodat je ze tijdig verwijderen kunt.

Meer info over de ziekte van Lyme bij de hond vind je o.a. hier
En klik hier voor extra info over Lyme bij de mens.

Onderzoek

Teken zorgen steeds vaker voor gezondheidsproblemen. Niet alleen bij honden en katten, maar ook bij mensen.
Sinds enkele jaren wordt er op de Faculteit Diergeneeskunde te Utrecht een onderzoek gedaan naar de teken in Nederland. Er wordt gekeken wat voor soort teken er waar in Nederland voorkomen en welke ziektes deze teken bij zich dragen.
Door dit onderzoek wordt er een hoop informatie verzameld en kan er een goede tekenbestrijding ontwikkeld worden.
Aan het opsturen zit ook een direct voordeel voor jezelf: na ongeveer 2 weken krijg je bericht wat voor teek het was, en of die teek ziektes met zich mee droeg.

Wie mee wil werken, wordt gevraagd om teken - dood of levend - die je vindt op je huisdier, te verzamelen in een potje of buisje . Geschikt materiaal is verkrijgbaar is bij arts en apotheek. Stop ze niet in bijvoorbeeld een plastic zakje, want hier bijten ze zich een weg door naar buiten.

Mocht je mee willen doen dan is het de bedoeling dat je:
- de teken per dag verzameld (of per week/maand, als je nooit ergens anders loopt).
- per (serie) teken aan geeft waar de teek opgelopen is (liefst de naam van het bos e.d. aangeven, maar de regio is ook goed).
- vermeld op welk dier de teken gevonden zijn en wat de datum was van het vinden.
Wanneer je je eigen adres/email gegevens vermeld bij het verzenden, ontvang je de verworven informatie over 'jouw' teken.

Het adres waar eea naar toe verzonden kan worden is:
Faculteit Diergeneeskunde
Afd. Infectieziekten & Immunologie
t.a.v. Tickbusters (3e etage Oost)
Yalelaan 1
3584CL Utrecht
Email

Buitenlandse teken zijn uiteraard ook welkom, mits ook hierbij goed de locatie vermeld wordt, zodat ze alles goed in kaart kunnen brengen.


EHBO/medicijnen

Raadpleeg bij twijfel áltijd de (dienstdoende) dierenarts!!
Wanneer u meer vertrouwen heeft in de adviezen van bijvoorbeeld mensen in het park of op een internetforum, zoek dan een arts die u wél deskundig acht!

Hier volgt een lijst van zaken die handig zijn om in huis te hebben, om zo nodig direct te kunnen handelen, danwel na overleg met een arts. Deze lijst is mogelijk nog niet compleet:

- ontstekingsremmende pijnstiller, zoals Carprodyl of Rimadyl (verkrijgbaar bij de dierenarts, bestrijdt pijn, ontsteking en koorts maar niet de oorzaak hier van)
- soda en biotex inweek voor het weken en ontsmetten bij verwonding en huidontsteking
- Groen leem wondpasta (Groene Os) trekt vuil uit wonden en vormt tevens een beschermende en ademende laag over de wond waardoor vuil en vliegen geen kans krijgen om de wond binnen te dringen.
- Finidiar Forte (verkrijgbaar bij de dierenarts, voedingssupplement dat herstel diarree sterk versneld, 3- 5 dagen in geven)
- ORS oplossing (verkrijgbaar bij de dierenarts, voedingsstoffen in water op te lossen te verstrekken tijdens een vastendag  tbv herstel van diarree, ter voorkomen van o.a. uitdroging)
- probiotica (Probio Forte, Groene Os)
- Caf oogzalf (verkrijgbaar bij de dierenarts, mag zowel bij oogontsteking als -beschadiging al vast toegediend worden alvorens je bij de arts bent. Neem geen risico en laat oogklachten desondanks onderzoeken!).
Voor het zalven eerst goed spoelen met een oplossing van 1 liter (afgekoeld!!) gekookt water en 9 gram zout, om eventueel vuil te verwijderen. Flesjes die hiervoor geschikt zijn worden verkocht bij de opticien.
- tekenpincet, tekentwister en tekenlasso om onmiddellijk teken in z'n geheel te kunnen verwijderen, ongeacht formaat en plaats.
- Betadine jodium

Twee betrouwbare ziektekosten verzekeringen voor honden zijn: Petplan en Dier & Zorg