|
|
| |
|
|
30-04-2012 |
Koninginnedag 2012
|
|
19-04-2012 |
Enten en ontwormen
Omdat Merel en Maartje eerdaags
weer gevaccineerd moeten worden en dit beter aan slaat als
de hond vrij is van wormen, heb ik van beiden weer 3
staaltjes ontlasting laten onderzoeken op zowel wormen als
giardia. Zojuist ontving ik de uitslagen van dit
ontlastingsonderzoek. Beiden zijn volledig vrij van alles!!
Ik ben ontzettend blij met de weerstand die ze kennelijk
hebben om niet besmet te raken van de vieze dingen waar ze
tijdens de wandelingen op onbewaakt ogenblik wel eens een
hap van nemen. Het geeft een heel tevreden en blij gevoel
dat ze weer niet onnodig wormbestrijdingsmiddel toegediend
gekregen hebben.
Onder 'Rasinfo', tabje 'Gezondheid'
tref je meer informatie over vaccinatie en ontwormen.
|
|
02-03-2012 |
De gelijkenis
Tientalle jaren geleden ging hij samen met mijn vader naar de kunstacademie. Nadat ze
een gezin gesticht hadden, zijn ze beiden les gaan geven op een
leraren opleiding en werden naast vrienden ook collega's. Zijn
kinderen en ik groeiden samen op. Nu is zijn dochter moeder van
een jochie van 7 waarin ik tot mijn plezier veel van hen herken.
Ik noem hem voor het gemak in dit stukje 'opa', omdat dat zijn
rol is binnen dit verhaal. Zijn kleinzoon geef ik de naam Thijs.
De telefoon ging:
"Dag meneer, Thijs voelt zich niet lekker, kunt u hem komen
ophalen van school?" Natuurlijk wilde hij zijn kleinzoon best
ophalen, maar het verbaasde hem dat de jongen ziek was, want hij
had hem die ochtend gezien en het kind maakte totaal geen zieke
indruk.
Op school aangekomen trof hij het jongetje in de gang aan. Thijs
had zijn gymtasje gepakt en was bezig zijn gympjes aan te
trekken. Wederom maakte de jongen geen zieke indruk... Opa liep naar de juf en vroeg wat er aan de hand was, wat er
mankeerde.
"Hij wil iets niet", antwoordde juf.
"Ik weet het ook niet, hij wil iets niet en hij wil niet zeggen
waarom", lichtte juf verder toe. Opa liep terug naar zijn
kleinzoon, wellicht zou hij daar wijzer worden.
"Wat wil jij niet?", vroeg opa. Het jongetje zat naar zijn
gympjes te kijken terwijl hij zachtjes en wat stuurs antwoordde "Ik
wil niet al wéér sneeuwvlokjes plakken". Opa spande zich in
om zijn
gezicht strak te houden. "En het sneeuwt niet eens!" voegde het
jongetje er aan toe, terwijl hij zijn opa nu aan keek. Thijs was dus helemaal niet ziek: de juf had opdracht gegeven tot
het knutselen van een specifiek werkje waar één van haar
leerlingetjes geen zin in had, omdat ze het al enkele malen
vaker maakten. Opa liep naar de juf en meldde haar niet meer voor
zo iets naar school geroepen te willen worden.
's Middags kwam het jongetje uit school naar opa en oma. "Opa!"
riep hij bij binnenkomst "Voor jou wil ik wel een plakwerk maken!"
Opa heeft natuurlijk heel veel mooie vellen papier. Het jongetje
wilde het áller grootste. De hele middag zat hij stil en
geconcentreerd te plakken: autootjes, huisjes, beestjes.. Hij
vulde gemotiveeerd het hele vel, vol variatie.
Ik genoot met volle teugen van het verhaal. Van hoe Opa
geweigerd had het kind van school te halen, alleen maar omdat hij niet
knutselde als opgedragen. Maar zeker ook van het jongetje wat
net
als de generaties voor hem met zijn 7 jaar al geen volgzaam en
onnadenkend mens is, maar een eigen wil
heeft (en zo'n redelijke! namelijk enige afwisseling in de
knutselopdrachtjes). Het ontroerde me hoe hij wél met Opa in
gesprek had gewild en zijn grote vriendschap voor hem had
getoond middels een groot plakwerk voor Opa.
Later die dag, tijdens de wandeling, realiseerde ik me ineens
dat dit exact is wat ik zo leuk vind aan de Flatcoated:
Uitstekend te motiveren tot samenwerking en gehoorzaamheid, maar niet "omdat het
moet". Gemakkelijk te verleiden tot het gewenste gedrag
middels voldoende afwisseling en uitdaging, binnen een prettige
balans tussen begrenzen en samenwerking.
|
|
01-03-2012 |
Mazzelaar
Vanmorgen wandelden we over de dijk langs het kanaal: rechts van
ons het kanaal, links een sloot waar achter braak liggend
terrein. Van pup af aan is Merel er dól op om een slootje over
te steken, om aan de overzijde spoortjes uit te werken. Het is
voor haar een soort magische combinatie: door het water en aan
de overkant lekker jakkeren...
Ik zie het haar zo graag doen! En het kan geen kwaad, want ze
blijft onder appél: als ik haar terug fluit hebben we direct
weer contact.
Ongeveer een jaar voor aanvang met de hartmedicatie was ze
met deze hobby gestopt. Ik had daar verder geen betekenis aan
gegeven, want wist immers niet dat ze niet helemaal gezond was.
Toen n.a.v. screening bleek dat ze een hartspierziekte heeft en we
gestart zijn met medicatie, begon ze plotseling 2 weken later
weer met deze heerlijke hobby.
Ik koester 'm, dit pleziertje. En daarom keek ik vanmorgen weer
met een brede grijns naar hoe mijn Merel op een sloot af stoof,
daar de eenden deed opvliegen, zo maar vol vuur naar de
overzijde van de sloot zwom, daar gewoonte getrouw wat begon te
jakkeren over het braakliggende terrein en... Dikke mazzel! een
haas op stootte!
Het wild verstoren is niet fraai, in de regel fluit ik ze dan
meteen bij me, maar het genieten van haar mazzel overheerste
vanmorgen, dus ik kneep een oogje toe.
Merel sjeeste gepassioneerd achter de haas aan. Het was een
schitterend gezicht op dat uitgestrekte veld: die grote,
pijlsnelle haas, met daar achter mijn bikkel (die natuurlijk
geen schijn van kans maakte de haas te vangen). De afstand tot
Maartje en mij nam steeds verder toe en ik had al voorpret over
Merels reactie straks als ze zou beseffen hoe enorm ver ze was
weg gerend.
Heel ver bij ons vandaan was Merel de haas kennelijk kwijt
geraakt of in ieder geval keerde ze daar om. Aan haar gedrag zag ik dat ze inderdaad even verbaasd was over
de afstand tot Maartje en mij. Toen zette ze op een blije draf
de terugweg in, daarbij zo veel mogelijk slootjes overstekend
want van jakkeren krijg je het warm.
Een fantastisch begin van deze dag, voor ons allebei.
|
|
09-02-2012 |
Om op te vreten!
Merel heeft vanmiddag als fotomodel opgetreden, om wat fotootjes
te maken die een indruk geven van de grootte van de puntzakken met gedroogde snacks.
|
|
04-02-2012 |
IJspret...
Er ligt weer ijs op de sloten en vijvers. Menig hondeneigenaar
neemt de hond mee het ijs op, ik kan het nauwelijks aan zien.
Naast de talloze blessures en blijvende schade die het alle
jaren weer veroorzaakt ten gevolge van het onvermijdelijke
glijden, sterven er ook jaarlijkse enkele tientallen honden de
verdrinkingsdood omdat ze nou eenmaal geen benul hebben van 'wak'
en het al dan niet voldoende stevig zijn van ijs. IJs is hier om
die reden een consequente "No go".
Assen
- Vrijdagmiddag om 13.54 werd de brandweer van Assen
gealarmeerd voor een dier te water ter hoogte van
het Enkheerdpad in Assen. In het Noord-Willemskanaal
was een hond te water geraakt.
De hond was op de uitlaatplek achter een stel eenden
aangegaan die zich op het ijs bevonden. Helaas was
het ijs niet dik genoeg om de hond te dragen. De
hond zakte dan ook in het midden van het kanaal door
het ijs. De brandweer van Assen werd samen met de
duikers van Smilde gealarmeerd onder prio twee.
Echter rukte de brandweer van Assen met genoeg
personeel uit zodat de duikers van Smilde niet
hoefden uit te rukken.
Wel werd er door de brandweer gereden onder de
hoogste prioriteit. Bij aankomst van de brandweer
ging gelijk een duiker het ijs op. Ook hij zakte na
een meter er al doorheen waardoor hij een pad moest
maken naar de onfortuinlijke hond. De hond liet zich
gemakkelijk redden en werd snel naar de kant
gebracht waar ze in dekens werd gewikkeld. In het
duikvoertuig werd de hond overgebracht naar de
dierenarts. Gelukkig is er niemand achter de hond
aangegaan het ijs op, dan had het hele incident veel
slechter kunnen aflopen.
03-02-2012, P.Koene © Compact Media
/ Nieuwsflyer.nl
Ik heb met ingehouden adem en kippenvel gekeken naar
film opnames van de reddingsaktie die deze brandweerlieden
gisteren te Assen (Drenthe) uitvoerden. Wat een helden!! Maar laten we zuinig
zijn op onze honden én helden...
|
|
02-02-2012 |
Diervoeding, 4 filmpjes Keuringsdienst van Waarde 'ter lering
en vermaak'
Petfood
part I,
(voor wie wel nieuwsgierig is, maar alleen tijd heeft om even te
zappen: scroll door naar 4,00 minuten)
Petfood part II,
(voor wie wel nieuwsgierig is, maar alleen tijd heeft om even te
zappen: scroll door naar 2,00 minuten)
Petfood part III,
(voor wie wel nieuwsgierig is, maar alleen tijd heeft om even te
zappen: scroll door naar 1,55 minuten)
Petfood part IV.(voor wie wel nieuwsgierig is, maar alleen
tijd heeft om even te zappen: scroll door naar 7,20 minuten)
|
| |
|
|
